Απροσδόκητος Κήπος
Στην ποίηση του Γιάννη Γιαννουλέα αναγνωρίζεται η χρήση του ελεύθερου συνειρμού όπου σε κάθε ποίημα αποτυπώνεται η απόλυτη σκέψη.
Η σημασία του τυχαίου και του παράλογογου ως ποιητική αδεία δεν υπάρχει, ενώ στρέφει τις έννοιες του στον πραγματικό κόσμο ζωντανεύοντας χρώματα από εικόνες με λεπτό ύφος.
Ο ποιητής αιχμαλωτίζει στις λέξεις πολυδιάστατες έννοιες στους αντιμαχόμενους πόλους του είναι. Δυναμικός κι ευθύς λόγος που μυείται στην ομορφιά των ανθρώπινων συναισθημάτων.
Σταθερή επίγνωση
Κι όμως.
Σκέφτομαι πως μια μέρα
θα συμφωνήσουν μαζί μου
όσοι έχουν διαβεί το κατώφλι του θανάτου,
για να επανέλθουν
αποφασιστικότεροι.
