ΔΙΧΩΣ ΙΧΝΗ

ΧΡΥΣΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Βιογραφικά στοιχεία

Η Χρύσα Σπυροπούλου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1957. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και αγγλική φιλολογία στη Φιλοσοφική Αθηνών. Εκπονεί τη διατριβή της με τον καθηγητή Ερατοσθένη Καψωμένο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με θέμα ‘ Το παράδοξο στην ποίηση του Γιάννη Δάλλα’. Ζει στην Αθήνα από το 1975. Εργάζεται ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση και ασχολείται με την κριτική. Συνεργάστηκε και συνεργάζεται με λογοτεχνικά περιοδικά –Ανακύκληση, Ευθύνη και Τετράδια της Ευθύνης, Νέα Εστία, Νέα Πορεία, Γραφή , Πόρφυρα, Περίπλου, Διαβάζω, Κ ( Εκδόσεις Αλεξάνδρεια ), (δε)κατα, Μανδραγόρα – και εφημερίδες ,όπως -παλαιότερα- Ελευθεροτυπία [Βιβλιοθήκη], Έθνος , Νέα και Καθημερινή ( στο φύλο της Τρίτης και την Κυριακάτικη

Βιβλιογραφία

Ο αρχαιοελληνικός κόσμος στην ποίηση της Ζωής Καρέλλη, μελέτη, εκδόσεις Α.Σ.Ε., Θεσσαλονίκη 1988 Αναγνώσεις, δοκίμια, εκδόσεις Πρόσπερος , Αθήνα 1992 Αντανακλάσεις, πεζογραφήματα, εκδόσεις Πρόσπερος , Αθήνα 1994 Ομίχλη στη λίμνη, νουβέλα, εκδόσεις Οδός Πανός , Αθήνα, 1998 Μάσκες στη σκιά, μυθιστόρημα, εκδόσεις Άγκυρα, 2000 Ένα αθώο παιχνίδι, μυθιστόρημα, Άγκυρα 2004, Δίχως ίχνη, αστυνομικό μυθιστόρημα, Κέδρος 2006. Μεταφράσεις : Αλόη, νουβέλα της Κάθριν Μάνσφηλντ, εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα 1993 Κάρολ, μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ, εκδόσεις Πρόσπερος, Αθήνα 1993 Δύο αδέρφια διαφορετικού φύλου, κινέζικο αφήγημα μεταφρασμένο από τα αγγλικά, εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα 1995

Δίχως ίχνη

«ΚΕΔΡΟΣ», ΣΕΛ. 162, ΕΥΡΩ 9,50

«Τα σύμβολα περνούσαν μπροστά από τα μάτια του γρήγορα. Αισθανόταν δέος, γιατί είχε στα χέρια του γνώση και δύναμη που εξισωνόταν με δολάρια».(από το βιβλίο, σελ. 27).Το ανιχνευτικό δίδυμο της Χρύσας Σπυροπούλου επανέρχεται. Ο φλεγματικός και εξίσου διορατικός αστυνόμος Ηλιού, συνεπικουρούμενος από την εσωστρεφή, μάλλον ερωτευμένη μαζί του γραμματέα - βοηθό Γεωργίου, αναλαμβάνει να διερευνήσει μια θλιβερή υπόθεση εμπορίας ραδιενεργών υλικών, η οποία, μεταξύ άλλων, συνεπάγεται αλλεπάλληλους εκβιασμούς, εξαγορές συνειδήσεων και βεβαίως -τι άλλο;- εν ψυχρώ ή εν βρασμώ ψυχής δολοφονίες.Πρόκειται για την Πέμπτη αμιγή πεζογραφική κατάθεση της συγγραφέως, μεταφράστριας και κριτικού. Προηγήθηκαν οι «Αντανακλάσεις», από τις εκδόσεις «Πρόσπερος» το 1994, η αστυνομική νουβέλα, ατμοσφαιρική και ευθύβολη, «Ομίχλη στη λίμνη», από την «Οδό Πανός, το 1998, το ψυχοθρίλερ, τέσσερα χρόνια αργότερα, «Μάσκες στη σκιά», από τις εκδόσεις «Αγκυρα» και το επαρκώς συγκερασμένο, επίσης αστυνομικό, μυθιστόρημα «Ενα αθώο παιχνίδι», ομοίως από την «Αγκυρα», το 2004. Σαφή περιγράμματα, αληθοφανείς χαρακτήρες, διαδοχή απρόοπτων καταστάσεων και ισορροπημένες ανελίξεις της πλοκής διακρίνουν και το παρόν βιβλίο της. Η συστηματική άλλωστε και γόνιμη μαθητεία της στα έργα κορυφαίων εκπροσώπων της εξαντλητικής ψυχογραφίας, όπως είναι φέρ' ειπείν η Πατρίτσια Χάισμιθ, το κρίσιμο μυθιστόρημα της οποίας «Κάρολ» μετέφρασε επιτυχώς («Πρόσπερος», 1993), της εξασφαλίζει, αν μη τι άλλο, το ικανό και αναγκαίο εκείνο μέτρο υφολογικών και θεματολογικών δοκιμών ευρέος φάσματος.Γειωμένο στην πραγματικότητα και στα συμφραζόμενά της, το «Δίχως ίχνη» εστιάζεται στον τρόμο του παρόντος, τον οποίο εξαγγέλλουν με κάθε τρόπο οι ανεξέλεγκτες χρήσεις των υπερσύγχρονων πηγών ενέργειας. Το οικολογικό μήνυμα είναι σαφέστατο. Συναγωνίζεται μάλιστα το αίτημα της απονομής δικαιοσύνης στο νομικό επίπεδο. Κι αυτή ακριβώς η συγχρονία αιτίων και αιτιατών της αστυνομικής γραφής προσδίδει στο μυθιστόρημα ιδιαίτερη κειμενική ένταση. Νόμος και Φύση διεκδικούν τον σεβασμό μας: ο ανθρωπισμός είναι το πλεονέκτημα και το ύψιστο τιμαλφές των καιρών. Οσοι τον υπονομεύουν, θα εξοστρακιστούν. Ο Ηλιού είναι κατά συνέπεια όχι μόνον ο φύλακας της συντήρησης του status quo, αλλά και ο υπερασπιστής της συνέχειας του ανθρώπινου είδους στην κυριολεξία του όρου. Η ανοιχτή κοινωνία της μεταπολεμικής Ελλάδας οφείλει να εμπεδώσει την ευρυθμία της, ακυρώνοντας τις επιβουλές των έσω εχθρών της. Ο Ηλιού είναι μια πειστική εγγύηση Ηθικής.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ georgeveis@hotmail.com
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - 02/02/2007
Copyright © 2007 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.

Με λίγα λόγια

Μια μικρή και σύντομη άποψη κι από μένα για τη συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, Χρύσα Σπυροπούλου. Το αστυνομικό μυθιστόρημα χρειάζεται διαφορετική δόμηση από τις άλλου είδους λογοτεχνικές γραφές και η συγγραφέας καταφέρνει με έντεχνο τρόπο να χρησιμοποεί και να δημιουργεί ιστορίες αληθινές με ήρωες τόσο πολύ ζωντανούς που αναγνωρίζονται από τους αναγνώστες σαν άνθρωποι της διπλανής πόρτας.
Η δυναμική της λογοτεχνικής γραφής της και οι έξυπνες επινοητικές διορατικές κατευθύνσεις των κειμένων κάνει τα βιβλία της να διαβάζονται εύκολα αφήνοντας στο ανολοκλήρωτο ένα ερώτημα, γιατί δεν υπάρχει συνέχεια;
Δημήτρης Βαρβαρήγος

Αστυνομική λογοτεχνία με επίκαιρους προβληματισμούς
Το νέο βιβλίο της Χρύσας Σπυροπούλου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, το θέμα του οποίου σχετίζεται με τη λαθρεμπορία ραδιενεργών υλικών. Μυστήριο, αγωνία και σύγχρονα ζητήματα συνδυάζονται και προσκαλούν τον αναγνώστη στην αναζήτηση των ενόχων, αλλά και στον προβληματισμό για το φυσικό και το κοινωνικό περιβάλλον.

«Το ενδιαφέρον στην αστυνομική ιστορία είναι η διαλεκτική αθωότητας και ενοχής» W. H. Auden (σελ. 10 του βιβλίου) Η διαλεκτική αθωότητας και ενοχής, όρος εκ των ων ουκ άνευ για μια επιτυχημένη αστυνομική ιστορία, διατρέχει το ανά χείρας βιβλίο και καθιστά εύλογες τις αμφιβολίες, τα ερωτηματικά, την ένταση και την αγωνία για το τι θα επακολουθήσει. Ο διορατικός αστυνόμος Ηλιού, συνεπικουρούμενος από τη βοηθό του Γεωργίου, αναλαμβάνει τη διερεύνηση της δολοφονίας του Μίλτου Παγώνη, ερευνητή στο Ινστιτούτο Ενέργειας, στο εργαστήρι εγκλωβισμού ραδιενεργών αποβλήτων. Το αστυνομικό δίδυμο, στην προσπάθειά του να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από τη δολοφονία, βρίσκεται αντιμέτωπο με μια διεθνή σπείρα κακοποιών, τα πλοκάμια της οποίας απλώνονται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική. Οι απειλές, οι εκβιασμοί και οι δολοφονίες είναι τα μέσα που χρησιμοποιούν για να επιτύχουν τον στόχο τους, σε μια υπόθεση διεθνούς εμπορίας ραδιενεργών υλικών, μετά την κατάρρευση των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού. Ο αστυνόμος Ηλιού ταξιδεύει στη Γερμανία για να αναζητήσει κάποια στοιχεία που θα τον βοηθήσουν να φθάσει στα ίχνη των κακοποιών. Μια δεύτερη δολοφονία, εκείνη του διευθυντή του Ινστιτούτου Έρευνας, τον φέρνει πιο κοντά στα ίχνη τους, αλλά...
Εμβληματική στην πλοκή του έργου είναι η φιγούρα του ερευνητή Παρασκευά Δήμου, ο οποίος, μετά από πολυετή παραμονή και ερευνητική εργασία στο ΜΙΤ και τη Βοστόνη, επέστρεψε στην Αθήνα για να εργαστεί στο εν λόγω Ερευνητικό Κέντρο. Καλός επιστήμονας και οικογενειάρχης, βρίσκεται αίφνης στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, εξαιτίας της δολοφονίας του Μίλτου, μέλους της ερευνητικής του ομάδας, αλλά και του επιστημονικού του έργου, που προκαλεί την προσοχή όσων εμπλέκονται στην παράνομη πώληση ραδιενεργών υλικών. Η απρόβλεπτη συνάντησή του με μέλη της ομάδας τον αιφνιδιάζει, καθώς και τον αναγνώστη, και δίνει νέα τροπή στην εξέλιξη... Η γραφή Οι χαρακτήρες της Χρύσας Σπυροπούλου είναι στέρεα δομημένοι, ο αφηγηματικός της λόγος σαφής και ρέων, και η εξέλιξη της πλοκής γρήγορη και «νευρική». Ο Μίλτος, ο Παρασκευάς, ο διευθυντής και η γραμματέας του, ο αστυνόμος Ηλιού και η βοηθός του, ο Γκέοργκ και ο Πέτερ, η Σίλβια και ο Κώστας, η μητέρα και η φίλη του Μίλτου, ο Κλάους, ο Μαρκιάν, είναι πρόσωπα που η συγγραφέας έχει συλλάβει και «δουλέψει» καλά στο μυαλό της, πριν αρχίσει την πολύμοχθη διαδικασία της γραφής.
Το αποτέλεσμα είναι εύλογο. Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί. Αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες και, καθώς ξετυλίγεται η πλοκή, η ένταση κλιμακώνεται.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί την ένταση της αστυνομικής γραφής για να θίξει θέματα επίκαιρα, που χρήζουν της γενικότερης προσοχής όλων και άπτονται λίαν ευαίσθητων θεμάτων, όπως το θάψιμο των ραδιενεργών στοιχείων και το εμπόριο επιστημονικών δεδομένων. Ταυτόχρονα, δεν ξεχνάει τις λεπτομέρειες εκείνες που προσδίδουν αληθοφάνεια στα γεγονότα, αποτυπώνουν ανθρώπινες πλευρές και μαρτυρούν την ψυχογραφική της δύναμη στην περιγραφή των ηρώων.
Με ματιά γρήγορη και έξυπνη καταγράφει ό,τι συμβαίνει ολόγυρα, επιλέγοντας για τους ήρωές της να κινούνται σε μέρη της προσωπικής της γεωγραφίας, και προσφέροντας στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία τη φιγούρα του αστυνομικού Ηλιού, ακέραιου υπερασπιστή της ηθικής και της δικαιοσύνης αλλά και ευαίσθητου και καλλιεργημένου ανδρός.
Δείγματα του συγγραφικού και μεταφραστικού έργου της Χρύσας Σπυροπούλου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πρόσπερος, Οδός Πανός και Άγκυρα. Με το παρόν βιβλίο, η αστυνομική λογοτεχνία βρίσκει στο πρόσωπό της μια επάξια και πολλά υποσχόμενη εκπρόσωπό της. Αναμένοντας με ενδιαφέρον την επόμενη συγγραφική της κατάθεση, αναλογίζομαι πως θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον η μεταφορά του εν λόγω μυθιστορήματος στην οθόνη.
Κείμενο Έλενα Αβραμίδου