Τρίτη 8 Μαΐου 2007

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ Ο ΗΔΟΝΙΚΟΣ ΤΟΥ ΒΙΟΣ


Τα χρόνια της νεότητός του,
ο ηδονικός του βίος.
Πέρσα Κουμούτση


Διάβασα το βιβλίο και δεν μπορούσα ν’ αντισταθώ στην πρόκληση να εκφράσω μερικά σχόλια αναφορικά με τη συνολική δυναμική της γραφής.
Η πλούσια θεματική και ο έντεχνος τρόπος απόδοσης στην αποτύπωση των συναισθηματικών κορυφώσεων όπου γίνονται αντιληπτές από τις πρώτες σελίδες που σε εισάγουν στην πλοκή με τον κατάλληλο, {άριστο} τρόπο που γνωρίζει η κλασική φόρμα της άψογης συγγραφής.

Μέσα από τις γοητευτικά επεξεργασμένες περιγραφικές άλλοτε γλαφυρές κι άλλοτε ρεαλιστικές απεικονίσεις, {επεμβάσεις του υποκειμενικού συναισθήματος της συγγραφέως} κατάφερε να με ταυτίσει με τις αναζητήσεις, τους στόχους, φόβους, ελπίδες και ατυχίες των ηρώων. Με μετέφερε στο χώρο και το χρόνο τους από τις εικόνες που δημιουργεί το απλό και άρτιο ύφος του λόγου της.

Η περιρρέουσα αφηγηματική ατμόσφαιρα με τη συνεχή δράση και τις ανατροπές λειτουργούν θετικά στην ανάγνωση. Καθορίζουν την πλοκή της μυθιστορίας, πετυχαίνοντας με βατό κι επινοητικό τρόπο την προώθηση του μύθου μέσα από τα εμπόδια και τις συγκρούσεις, στοιχεία που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον.
ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ
Τα χέρια του Κωνσταντίνου Βάκαρη είχαν ταξιδέψει στα σώματα των ωραιότερων γυναικών της Αλεξάνδρειας. Αυτά τότε, στα χρόνια της νεότητος του. Μα ο ερωτικός του βίος ήταν αμφιλεγόμενος. εκείνος προτιμούσε να ξοδεύει τις νύχτες του είτε στην αγκαλιά της μικρής Άμαρ είτε με την Ανσάφ στα καπηλειά και τα μπορντέλα. Ήταν όμως κι εκείνη η νύχτα με τον ποιητή, που προσπαθούσε να κρύψεςι σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Το πορτρέτο του Κωνσταντίνου Βάκαρη δε μοιάζει με του Ντόριαν Γκρέι και ο δικός του κόσμος είναι διαφορετικός. Ελαφρύς, μυρωδικός, γοητευτικά ξεπεσμένος, στην Αλεξάνδρεια του 1900 και κάτι...