ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Δέκα συγγραφείς γράφουν για το Λιμάνι της Ζωής τους. Άλλοι εντός θέματος, άλλοι εκτός, όλοι όμως με ένα στόχο: την απόλυτη συνέπεια στο συγγραφικό τους ύφος που τους κάνει να ξεχωρίζουν. Ένα βιβλίο που θα συγκινήσει, θα προκαλέσει, θα εξοργίσει, ένα βιβλίο που θα ταξιδέψει τον αναγνώστη σε λιμάνια αλλόκοτα, πραγματικά ή φανταστικά, σε λιμάνια ζωής…

Γνώρισα αγάπες, χωρισμούς, χαρές, πόνους, δέχτηκα πολλές φορές το κεντρί της σφήκας. Κανείς όμως, άντρας ή γυναίκα, δε βρέθηκε ποτέ να πάρει το κεντρί για χάρη μου και για κανέναν και για καμιά δε θέλησα εγώ να το πάρω.

Όμηρος Αβραμίδης

Τα κυνηγάμε τα λιμάνια! Κατάλαβες; Τα λιμάνια ταξιδεύουν... Κάτια Κισσονέργη

Μικρέ, να το ξέρεις πως δε σε βλέπω σαν πελάτη. Παρά τα πενηντάρικα που μου έχεις ακουμπήσει. Αν γινόταν αλλιώς, δε θα σου έπαιρνα λεφτά. Με χόρτασε η παρθενιά σου. Χρήστος Σιαφκος.

Γι αυτό λοιπόν! Γιατί ο κόσμος χρειάζεται μια πραγματικότητα που να τον ξαφνιάζει! Ακαριαία, όσο η μαγεία, αλλά συνάμα να γνωρίζει ότι, βγαίνοντας από εκεί, όλα θα είναι σαν πρώτα. Μια σπφή σειρά και πληκτική τάξη.

Ελένη Στασινού

Δυο ερωτήματα, μια άποψη...

Δεν ξέρω πόση αξία μπορεί να έχει η συμμετοχή δέκα άξιων συγγραφέων σε μια κοινή έκδοση; Ούτε γνωρίζω αν αποσκοπεί στον μεταξύ τους ανταγωνισμό για το ποιος θα κριθεί με μεγαλύτερο βαθμό.
Ίσως η σύγκριση της διαφορετικής γραφής και ύφους απλά και μόνο στο ίδιο θέμα να είναι το έρεισμα της συμμετοχής τους σε μια ομαδική παρουσία, διότι όλοι τους είναι καταξιωμένοι συγγραφείς στο χώρο και σίγουρα δεν έχουν ανάγκη από ένα μικρό διήγημα για να προβληθούν.
Πάντως τα κείμενα είναι ανάλαφρα και διαβάζονται εύκολα. Εγώ πολύ το χάρηκα.

Δημήτρης Βαρβαρήγος